Zelfliefde

Onlangs kwam deze tekst over zelfliefde van Charlie Chaplin op mijn pad. Hij schreef het op zijn 70e verjaardag. Erg raak vond ik. Misschien ook wat voor jou?

Dit hart van mos kwam ik zomaar tegen in het bos

Toen ik van mijzelf ging houden

Toen ik van mijzelf ging houden, begreep ik dat ik steeds weer en bij iedere gelegenheid op het juist moment, op de juiste plaats ben. Dat alles wat gebeurt goed is. Vanaf dat moment heb ik rust. Nu weet ik dat men dat VERTROUWEN noemt.

Toen ik van mijzelf ging houden, kon ik accepteren dat angst en emotioneel lijden slechts waarschuwingstekens zijn dat ik in strijd met mijn waarheid leef. Tegenwoordig weet ik dat men dit AUTHENTICITEIT noemt.

Toen ik van mijzelf ging houden, ben ik ermee opgehouden naar een ander, beter leven te verlangen. Ik kon zien dat alles om me heen een uitnodiging is om te groeien. Nu weet ik dat men dit RIJPEN noemt.

Toen ik van mijzelf ging houden, ben ik ermee opgehouden mijzelf van mijn tijd te beroven.

Ik ben opgehouden met het bedenken van geweldige projecten voor de toekomst. Tegenwoordig doe ik alleen dat wat me vreugde en plezier brengt, waar ik van hou en wat mijn hart blij maakt. En ik doe het op mijn manier en in mijn eigen tempo. Nu weet ik dat men dit EENVOUD noemt.

Toen ik van mijzelf ging houden, heb ik me bevrijd van alles dat niet gezond voor me was. Van eten, mensen, dingen, situaties, en van alles dat me naar beneden trok, weg van mezelf. In eerste instantie noemde ik dat gezond egoïsme. Nu weet ik dat het ZELFLIEFDE is.

Toen ik van mijzelf ging houden, ben ik gestopt met altijd gelijk willen hebben. Daardoor heb ik me steeds minder geïrriteerd. Nu weet ik dat men dit NEDERIGHEID noemt.

Toen ik van mijzelf ging houden, weigerde ik nog langer in het verleden te leven en zorgen over de toekomst te maken. Nu leef ik enkel nog voor dit moment, daar waar alles gebeurt. Tegenwoordig leef ik bij de dag en noem het BEWUST ZIJN.

Eenvoud

Toen ik van mijzelf ging houden, begreep ik in dat mijn denken me klein en ziek kan maken. Op het moment dat ik mijn hart liet spreken werd mijn denken echter een belangrijke bondgenoot. Deze verbinding noem ik de WIJSHEID VAN HET HART.

We hoeven niet meer bang te zijn om ons bloot te geven. Ook hoeven we geen conflicten met onszelf of anderen te vrezen: zelfs sterren botsen weleens op elkaar en juist daardoor ontstaan er weer nieuwe. Nu weet ik: dat is HET LEVEN…